Toen ik mijn appartement in Spanje bezichtigde, stonden er in een slaapkamer al twee eenpersoonsbedden.
En er was genoeg ruimte om eromheen te lopen.
Perfect.
Ik was van plan het appartement te verhuren en wilde daar toch al twee eenpersoonsbedden hebben. Ik kon met eigen ogen zien dat ze ruim pasten.
Ik vond de inrichting van het appartement ook echt mooi. Het had een Spaanse sfeer en dat was deel van de charme. Een reden waarom ik het niet erg vond om een zogenaamd gemeubileerd pand te kopen, was dat ik dacht een deel van die meubels te kunnen houden, wat karakter te bewaren en mezelf geld te besparen.
Na de overdracht waren de meeste meubels die ik tijdens mijn bezichtigingen had gezien weggehaald. Sommige decoratieve meubelstukken waren precies de dingen die ik graag had gehouden.
Met de bedden lag het anders. De bedden en matrassen vervangen was voor mij een vanzelfsprekende hygiënische keuze, vooral omdat ik het appartement voor verhuur inrichtte.
Dus kocht ik twee nieuwe eenpersoonsbedden.
Ze pasten.
Alleen was er ineens nauwelijks ruimte om te bewegen.
Wat?
Ik had eerder in precies dezelfde slaapkamer rond twee bedden gelopen.
De muren waren niet verplaatst.
De bedden waren veranderd.
Dit was niet mijn eerste woning die ik inrichtte
Volgens mij was dit ongeveer de vijfde woning die ik inrichtte, waarschijnlijk precies waarom ik er niet verder over nadacht.
Ik kende de Europese meubelafmetingen waaraan ik gewend was al. Thuis is ons bed 200 cm lang omdat mijn partner lang is.
Voor de verhuur kocht ik volkomen normale bedden van 190 cm lang. Niet de 200 cm die we thuis gebruiken. Geen enorme bedden. Gewoon 190 cm.
En zelfs die veranderden de bruikbare ruimte in de kamer volledig.
Dit was simpelweg mijn eerste keer dat ik vastgoed in Spanje inrichtte.
Ik had de oorspronkelijke bedden niet opgemeten, dus ik kan hun exacte afmetingen nu niet beweren. Maar de indeling werd ineens logisch als ze korter waren geweest, mogelijk 180 cm in plaats van 190 cm.
En dat ik ze nooit had opgemeten, werd de echte les.
Toen dook ik in de wereld van Spaanse bedmaten
Wat begon als ‘Waarom passen mijn bedden niet zoals de oude?’ werd echt interessant.
Spanje heeft volop moderne bedlengtes die we tegenwoordig kennen, waaronder 190 en 200 cm. Maar het heeft ook afmetingen die ik niet gewend was te gebruiken.
De gids over bedafmetingen van EROSKI Consumer noemt bijvoorbeeld 90 × 190 cm als een standaard Spaans eenpersoonsbed, maar beschrijft ook lengtes van 180 cm en 200 cm. Er staan ook andere breedtes en combinaties in en er wordt uitgelegd dat bedafmetingen tussen landen verschillen door gewoonten, gemiddelde lichaamslengte en andere factoren.
Het verschil dat in mijn slaapkamer het belangrijkst was, leek op papier niet groot.
180 cm tegenover 190 cm.
Tien centimeter.
Maar haal tien centimeter weg uit de loopruimte tussen een bed en een kast en ineens voelt tien centimeter enorm. Het buitenste bedframe kan ook groter zijn dan het matras, dus ik meet ze nu allebei.
De praktische les was niet ‘Spaanse bedden zijn klein’. Dat zou te simpel zijn.
Het was dit:
‘Eenpersoons’, ‘tweepersoons’, ‘king’ en ‘standaard’ zijn labels. Afmetingen zijn feiten.
Nu let ik op de daadwerkelijke centimeters.
Toen werd de geschiedenis nog interessanter
Mijn appartement dateert uit het begin van de jaren 1980, dus ik begon me af te vragen of de oudere meubels gewoon bij die tijd hoorden.
Toen leerde ik iets wat ik echt niet wist.
Onderzoek waarover de Spaanse CSIC berichtte, gebaseerd op de Spaanse nationale gezondheidsenquête, wees uit dat Spanjaarden geboren in 1982 gemiddeld ongeveer 10 cm langer waren dan mensen geboren in 1910. De geschatte gemiddelden stegen van 166 naar 177 cm voor mannen en van 155 naar 162 cm voor vrouwen.
CSIC verbindt die langetermijnverandering met verbeteringen in leefomstandigheden, voeding, sanitaire voorzieningen en de bredere sociaaleconomische ontwikkeling.
Een Spaanse matrasspecialist, Colchones.es, legt ook uit dat de standaardmatraslengte in de loop van de tijd van 180 cm naar 190 cm ging, waarbij 200 cm nu ook als standaard geldt doordat de gemiddelde lengte van slapers toenam. De gids over bedbodems maakt hetzelfde historische punt.
Dat bewijst niet hoe oud of hoe groot de bedden waren die ik zag, want ik heb ze nooit opgemeten. Maar het maakt een korter, ouder bed in een appartement uit het begin van de jaren 1980 wel heel aannemelijk.
Andere generatie. Andere meubels. Dezelfde muren.
En eigenlijk werkten de oude meubels goed
Dat is het deel dat ik in dit verhaal niet kwijt wil.
Ik vond de oorspronkelijke meubels mooi. Ik keek er niet naar met de gedachte dat ze vreemd, oud of belachelijk klein waren. Integendeel: sommige gaven het appartement precies het Spaanse karakter waar ik van hield, en ik had een deel van die decoratieve meubelstukken gehouden als ze er nog hadden gestaan.
Praktisch gezien pasten de meubels ook prachtig bij de kamers.
Als ik een woning puur voor mezelf inrichtte en een bed van 180 cm voor mij ruim genoeg was, waarom zou ik dan automatisch nog eens 20 cm van een kleine slaapkamer aan een matras geven dat ik niet nodig had?
Ik zou voor de loopruimte kiezen.
Je kunt de meubels veranderen. De muren kun je niet veranderen.
Maar ik richtte het in voor de huidige verhuurmarkt
Mijn behoeften waren anders.
Ik richtte de slaapkamer niet in rond mijn eigen lengte of de behoeften van de vorige eigenaren. Ik richtte een verhuurwoning in voor gasten en huurders die overal vandaan konden komen.
Dus wilde ik moderne bedden waarin een breed scala aan mensen comfortabel kon slapen.
De bedden van 190 cm bleven.
Iets anders moest kleiner.
De kasten verloren. 😂
Ik koos smallere, minder diepe kasten om wat van die loopruimte terug te winnen.
En daar werd wat een klein probleem met bedmaten leek ook een kwestie van vastgoedkosten.
Standaardmeubels zijn doorgaans gemakkelijker te vinden en goedkoper. Als een kamer een ongewoon ondiepe kast, een minder gangbare maat of uiteindelijk maatwerk nodig heeft, worden de mogelijkheden beperkter en kunnen de kosten stijgen.
Een paar centimeters kunnen geld worden.
Daarom neem ik nu mijn eigen meetlint mee
Deze ervaring veranderde hoe ik vastgoed bezichtig.
Als ik nu ergens serieus over nadenk, neem ik een meetlint mee en meet ik zelf alles op.
Ik vraag niet alleen of er twee bedden passen. Ik controleer:
- de bruikbare afmetingen van muur tot muur
- de lengte en breedte van het matras dat ik daadwerkelijk wil kopen
- de buitenmaten van het bedframe
- de diepte van de kasten
- de resterende loopruimte
- of deuren en kastdeuren goed open kunnen
- waar stopcontacten, radiatoren en vaste onderdelen zitten
- wie er daadwerkelijk in de kamer zal slapen
Daarna kies ik eerst de matrasmaat en plan ik het frame en de opbergruimte daaromheen.
Misschien lost een ondiepere kast het probleem op. Misschien moet er iets op maat worden gemaakt. Misschien is de kamer gewoon niet zo bruikbaar voor mijn beoogde verhuur als eerst leek.
Niets daarvan maakt het automatisch slecht vastgoed.
Maar het kan veranderen wat ik moet uitgeven.
En dat ontdek ik liever met een meetlint in mijn hand dan wanneer er al twee nieuwe bedden in de kamer staan.
Dit is precies het soort les achter mijn Property Viewing Companion
Niet omdat er een vakje is met:
CONTROLEER OP KORTE SPAANSE BEDDEN. 😂
Dat is er niet.
Het is omdat ervaringen zoals deze veranderden hoe ik vastgoed bezichtig.
Meten. Fotograferen. Dingen opschrijven.
Leg vast waar je daadwerkelijk naar kijkt in plaats van te vertrouwen op wat je standaard vindt, of wat je denkt later te onthouden.
Die kleine lessen stapelden zich op tijdens het kopen, renoveren en inrichten van vastgoed en werden uiteindelijk deel van de gedachte achter mijn Property Viewing Companion in de Spain Property Buyer Toolkit.
Want zorgvuldig vooronderzoek gaat niet alleen over het vinden van een enorm juridisch of bouwkundig probleem.
Soms gaat het om opmerken dat iets volkomen gewoons niet de maat heeft die je aannam.
En ook dat kan geld kosten.
Dus mijn benodigdheden voor bezichtigingen zijn nu:
Telefoon. Foto's. Vragen. Meetlint.
Blijkbaar ben ik zo geworden.
Na ongeveer vijf woningen te hebben ingericht, leerde mijn eerste in Spanje me iets wat ik kennelijk nog niet eerder had hoeven leren:
‘Ik zie twee bedden’ is geen meting. 😂
— Gene | Clueless Gene
Vastgoed kopen in het buitenland, één onverwachte les tegelijk.