Toen ik Torrevieja voor het eerst zag, zocht ik geen woning.
Ik was niet eens speciaal van plan om Torrevieja te bezoeken.
Het was juli 2017 en ik reed met mijn zoon naar Spanje. We reisden door Frankrijk en stopten bij bekende plekken en overal waar ik dacht dat het voor een kind interessant kon zijn.
Toen zag ik iets vreemds op de kaart.
Meren in verschillende kleuren.
Natuurlijk moest ik weten wat dat waren. Die omweg was eigenlijk niet voor mijn zoon. Hij was voor mij. 😂
Wat is dat?
Het waren de zoutmeren, de salinas rond Torrevieja. Eén had een bijzondere roodroze kleur.
Dus gingen we op onderzoek uit. We zwommen zelfs in het rode zoutmeer.
Precies het soort toevallige ontdekking waar ik van hou: ik zag iets interessants en veranderde van richting.
We verbleven in Hotel Masa. De kamer was niet bijzonder mooi, maar het zwembad, het terrein en de ligging wel.
Toen zag ik meer van Torrevieja.
Mijn weloverwogen oordeel?
‘Wat een lelijke stad.’ 😂
Daar krijg ik waarschijnlijk geen baan bij het toerismebureau mee, maar dat dacht ik echt.
Ik beoordeelde ook niet stiekem het investeringspotentieel. Ik vond het lelijk. Waarom zou ik daar naar vastgoed zoeken?
Wat mij betreft hadden we fascinerende zoutmeren ontdekt, in een hotel met een mooi zwembad gelogeerd en een stad gevonden die ik niet echt leuk vond.
Toen gingen we verder.
Einde Torrevieja.
Dacht ik.
Om eerlijk te zijn tegenover Torrevieja…
De stad die ik in 2017 zag, is niet precies het Torrevieja dat ik nu zie. Ze is verbeterd, gegroeid en verder ontwikkeld.
Maar ik ga mijn eigen geschiedenis niet herschrijven en beweren dat ik het potentieel zag.
Dat zag ik niet.
Er was geen briljant ‘dit is een onontdekte investeringskans’.
Er was: ‘Wat een lelijke stad.’ 🤣
Wat het vervolg nog veel grappiger maakt.
Hoe kwam ik er dan toch toe om daar te kopen?
Misschien denk je dat ik de markt volgde, de ontwikkeling bestudeerde en op het juiste moment wachtte.
Nee.
Ik zag een advertentie op Facebook Marketplace. 🤣
Minder indrukwekkend, maar wel de waarheid.
Hoe ik van een Marketplace-advertentie kwam tot het bezitten, renoveren en verhuren van een appartement in een stad die ik als lelijk had afgedaan, verdient een eigen verhaal.
De les die ik meenam
Eerste indrukken doen ertoe, maar zijn geen blijvend marktonderzoek. Plaatsen veranderen, en de redenen om ernaar te kijken ook.
Een Facebook-advertentie kan je op een kans wijzen. Ze kan die niet controleren.
Zodra nieuwsgierigheid een serieuze aankoop werd, moest ik het niet meer als een toevallige reisontdekking behandelen. Ik moest gaan vragen wat ik kocht, wat het zou kosten en wat er mis kon gaan.
Als ik opnieuw begon, zou ik de vragen die ik zou stellen voordat ik vastgoed in Spanje koop gebruiken om de kans te onderzoeken.
Dat onderscheid werd uiteindelijk onderdeel van de Spain Property Buyer Toolkit: nieuwsgierigheid kan de zoektocht beginnen, maar controleren moet hem afronden.
Maar ga ik doen alsof ik dit in 2017 allemaal al voorzag?
Absoluut niet.
Ik was daar omdat ik vreemd gekleurde meren op een kaart zag.
En eigenlijk past dat veel beter bij Clueless Gene. 😂