Clueless Gene begon met de manier waarop ik reis.
Ik hou van reizen. Ik wil de wereld zien. Maar precies plannen hoe ik dat ga doen, daar heb ik niet zo veel mee.
De data plan ik wel. Ik weet wanneer ik vertrek en wanneer ik weer thuis moet zijn.
Alles daartussen ontdek ik liever onderweg.
En daar komt Clueless Gene vandaan.
Ik vind het fijn om niet te weten wat er komt
Ik wil niet elk restaurant boeken, elke bezienswaardigheid inplannen en elk uur vastleggen.
Als ik ergens graag ben, wil ik langer blijven. Zo niet, dan wil ik verder. Als iets mijn aandacht trekt, wil ik de vrijheid hebben om van richting te veranderen.
Soms is het mooiste van reizen iets waarvan je niet eens wist dat het er was.
Die toevallige ontdekking.
En ja, soms betekent dat dat ik echt geen idee heb wat ik hierna ga doen.
Vandaar dus… Clueless Gene. 😂
Rondzwerven is heerlijk inefficiënt
Daar is geen spreadsheet voor. Geen rendement. Geen lijst om af te werken.
Je slaat een weg in omdat die interessant lijkt. Je stopt omdat het uitzicht mooi is. Je blijft langer omdat je daar zin in hebt.
Vanuit productiviteit bekeken is het verschrikkelijk.
Voor het leven zelf vind ik het juist behoorlijk belangrijk.
Een paar van mijn mooiste herinneringen zijn ontstaan doordat iets dicht was, iemand te laat kwam, het weer omsloeg of ik gewoon afgeleid raakte.
Ik wil een plek met mijn eigen ogen zien
Ik kan aanbevelingen lezen en foto’s bekijken, maar die horen bij de ervaring van iemand anders.
Ik wil mijn eigen ervaring.
Ik wil zelf bepalen wat ik mooi, saai, vreemd of nog een dag waard vind. Mijn tempo is voor mij net zo belangrijk als de bestemming.
Daarom kan alleen reizen zo fijn zijn
Als ik alleen ben, hoef ik niemand bezig te houden. Alleen mezelf.
Ik kan stoppen omdat iets mijn aandacht trekt, van richting veranderen of een halve dag besteden aan iets wat een ander volkomen zinloos zou vinden.
Niemand zit te wachten tot ik het dagprogramma presenteer.
Dat is voor mij vrijheid.
Geen idee hebben betekent niet onvoorzichtig zijn
Er is een verschil tussen ruimte laten voor ontdekkingen en negeren wat ertoe doet.
Niet weten wat ik morgen doe, vind ik prima. Niet weten wat ik onderteken, wat iets echt kost of of iets belangrijks legaal is, vind ik een stuk minder prettig.
Dat werd duidelijk toen reizen en vastgoed elkaar begonnen te raken.
Hetzelfde instinct ging mee: zelf kijken, vragen stellen, controleren en dan mijn eigen mening vormen.
Een toevallige ontdekking op reis kan geweldig zijn. Een toevallig juridisch of fiscaal probleem niet. 😂
Dat is Clueless Gene: open voor een omweg, zorgvuldig bij een beslissing.